Even voorstellen; Ik ben geboren in Eind- hoven, 5 November 1942. Ik heb een electro mechanische opleiding gedaan tussen 1956 en 1966, de liefde voor techniek zat er altijd al in. In 1961 kocht ik mijn eerste jong gebruikte Heinkel scooter, een 103A- 2. Kenteken UH 44 94. Om de kosten wat in de hand te houden begon ik al gauw zelf mijn Heinkel te onderhouden. Dat ging zo goed dat al gauw mijn vrienden, die ook allemaal Heinkel reden, bij mij kwamen om ook hun scooters te laten onderhouden. Via het eenvoudige onderhoud werden al snel grotere reparaties en revisie werkzaamheden gedaan, ik had een flinke werkplaats tot mijn beschikking, dus dat was geen probleem. Zelfs het schade herstel deden we zelf, milieuwetgeving was er toen nog niet!! In 1965 ontmoette ik een leuke meid op een mooie Heinkel scooter, en zoals wel vaker gebeurd, van het een kwam het ander. We trouwden in 1967 en zijn dus ruim 40 jaar getrouwd. 1965 was een heel slecht jaar voor de tweewieler industrie, de verkopen holden achteruit. In die tijd zijn veel tweewieler fabrieken gesloten, ook onze Heinkel fabriek. Iedereen moest zo nodig een auto hebben om zich te verplaatsen. Na vele scooters te hebben gehad gingen ook onze scooters de deur uit, het was al 1975 geworden intussen. Kleine kinderen, auto voor de deur, zoals de meesten van ons dus. Maar, ware liefde roest niet! ! Zo kwam er in 1978 weer een Heinkel scooter! ! Het kostte me toen een heel jaar om deze 103A-2 weer netjes en technisch goed op de weg te krijgen, alles moest zelf gemaakt worden, dat was een hele klus. Regelmatig vochten mijn beide dochters om achter op de Heinkel mee te mogen, niet leuk. Er moest dus een tweede scooter bijkomen voor mijn vrouw. Dat ging al een stuk sneller, en dus kon de hele familie Zondags op pad. Al gauw kwam er een derde, reserve, scooter. Zo kan het snel uit de hand lopen natuurlijk. Langzaam maar gestaag groeide mijn verzameling, en mijn garage - werkplaats werd te klein. Intussen heb ik alle typen in mijn verzameling, en sommige wel 4 dubbel. In 1986 heb ik een wereldreis gemaakt, natuurlijk op de Heinkel, samen met een vriend. 3 maanden weg van huis, 17 landen doorkruist, 20.000 Km gereden. Een fantastische belevenis was dat.  De goede gebruikte onderdelen werden steeds schaarser, steeds meer mensen zagen hoe leuk een Heinkel hobby kan zijn. Ook dit liep weer uit de hand, er moesten veel nieuwe onderdelen aangemaakt worden. Soms kun je die laten maken door gespecialiseerde bedrijven, van andere onderdelen moesten mallen gemaakt worden bv achterlicht en bumper en windhappers. Met deze mallen kan ik dan bij aluminium gieterijen terecht om de producten te laten gieten. Ook was het noodzakelijk om een bedrijf te hebben, de meeste bedrijven doen geen zaken met particulieren, ook de belastingdienst wil de BTW hebben enz. Ondanks de leeftijd, ik ben 65 jaar, ben ik nog vrijwel dagelijks bezig met de Heinkel hobby. Mocht u intussen interesse gekregen hebben in de Heinkel scooter, geen probleem. Neem gerust contact op om eens over mijn hobby, en misschien binnenkort, ook die van u te komen babbelen. Louis Heijink |